طبق فتواى:حضرت آية الله العظمى آقاى حاج شيخ محمّد فاضل لنكرانى (مدظله العالى)
بسم الله الرحمن الرحيم
مسأله 1:مسافر مى تواند در تمام دو شهر فعلى مكه و مدينه نماز را تمام يا شكسته بخواند.
مسأله 2:مناسب است مؤمنين در نماز جماعت اهل سنت شركت كنند، و فضيلت نماز جماعت در مسجد الحرام و مسجد النبى را از دست ندهند. و نبايد هنگام نماز جماعت از مسجد خارج شوند، يا مشغول كار ديگرى شوند.
مسأله 3:در صورت امكان هنگام اقامه جماعت جايى بايستند كه اتصال صفوف و سجده بر چيزى كه سجده بر آن صحيح است، مانند سنگ فرش، رعايت شود و فرقى بين مرد و زن نيست بلى چنانچه نمى دانستند و اتفاقاً روى فرش ها بودند، يا در جايى بودند كه اتصال نيست و يا روى بام بودند و جابجا شدن موجب اختلاف و سبب هتك و وهن و بدبينى مى شود، يا ناچار شدند بروند روى فرش ها تا صف ها پر شود، در اين موارد اشكال ندارد و نماز صحيح است.
مسأله 4:در حال اختيار و در نمازهاى فرادا كه مى توانند روى سنگ فرش سجده كنند، سجده بر فرش صحيح نيست و در اين مسأله فرقى بين نماز واجب و مستحب و روضه مباركه و غير آن نيست.
مسأله 5:سجده بر مهر، حصير، بادبزن، كاغذ و امثال آن در مساجد مكه و مدينه چنانچه موجب اختلاف و سبب وهن و اتهام به شيعيان شود جايز نيست.
مسأله 6:سجده بر انواع سنگ ها كه در مسجد الحرام و مسجد النبى به كار رفته است، جايز است.
مسأله 7:در طبقه بالاى مسجد الحرام و پشت بام مسجد النبى اتصال براى نماز جماعت برقرار نيست، لذا هنگام نماز اختياراً به آنجا نروند. ولى اگر چنانچه هنگام اقامه جماعت اتفاقاً آنجا بودند همانجا اقتدا كنند، و نماز صحيح است.
مسأله 8:شخصى كه براى خواندن نماز وارد مسجد شود و ببيند جماعت اهل سنت تمام شده ولى هنوز صف ها به هم نخورده است، مستحب است براى نمازش اذان و اقامه بگويد و همچنين است، اگر بعد از خواندن جماعت با آنها بخواهد نماز را احتياطاً اعاده كند.
مسأله 9:غسل زيارت مستحب است ولى جاى وضو را نمى گيرد و بايد براى نماز وضو بگيرند.
مسأله 10:در مسجد الحرام كه نماز جماعت به صورت استداره اى برگزار مى شود مؤمنين بايد جايى بايستند كه عرفاً پشت سر امام قرار گيرند. بنابراين اگر در غير مورد تقيه روبرو يا دو طرف امام قرار گيرند بايد نماز خود را اعاده كنند.
مسأله 11:شركت در نماز مغرب عامّه با توجه به فاصله اى كه بين اذان و اقامه آنها وجود دارد مانعى ندارد و صحيح است. (چون وقت داخل شده است)
مسأله 12:معمولاً صبح هاى جمعه امام جماعت آيه سجده را مى خواند و در اثناى قرائت به سجده مى رود، در صورت تبعيت نماز صحيح است بلى چنانچه خلاف تقيه نيست آن سجده را احتياطاً بعد از نماز انجام دهند. بلى اگر اشتباهاً به جاى سجده به ركوع بروند نماز باطل مى شود و بايد اعاده كنند.
مسأله 13:نماز در مسجد النبى معادل ده هزار نماز است و در مسجد الحرام معادل يك ميليون لذا تا مى توانند نمازها را در اين دو مسجد مقدس بخوانند و قسمت هاى نوساز اين دو مسجد نيز همين ثواب و فضيلت را دارد.
مسأله 14:رفتن به مسجدالحرام و مسجدالنبى و توقف در ساير مساجد و خواندن سوره اى كه سجده واجب دارد، براى زن مستحاضه اشكال ندارد، هرچند احتياط مستحب در اين است كه براى اين كارها غسل هاى واجب خود را انجام داده باشد.
مسأله 15:مسافر مى تواند در مدينه منوره سه روز روزه مستحبى بگيرد، اگر چه روزه قضا به گردن او باشد و نمى تواند نيت روزه قضا كند يا براى غير بگيرد و احتياط اين است كه اين سه روز روزهاى چهار شنبه و پنج شنبه و جمعه باشد.
مسأله 16:چنانچه روزه بودند و آن ها را به زيارت دوره بردند اشكال ندارد چون آن مناطق در كمتر از مسافت شرعى قرار دارند.
مسأله 17:چنانچه كفش هاى انسان گم شود، نمى تواند كفش هايى را كه آنجا ريخته است بردارد، مگر بداند صاحب آن راضى است يا از آن اعراض كرده است.
مسأله 18:بر مؤمنين لازم است از انجام امورى كه موجب وهن مذهب و بى احترامى و تحقير شيعيان، پيشوايان دين، اهل بيت عصمت و طهارت و ائمه اطهار (عليهم السلام) مى شود، و بيگانگان آن را براى حقانيت خويش و سركوب شيعه دستاويز قرار مى دهند جداً بپرهيزند. و اگر برخى از مردم عوام از روى غفلت مرتكب آن مى شوند دوستانه با آرامش و مهربانى آنها را نصيحت وارشاد كنند. بعضى از آن امور عبارتند از:
دست كشيدن يا بوسيدن ضريح پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله) و دربهاى حرم مطهر، متبرك كردن اشياء و لوازم همراه به ضريح پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله) يا نرده هاى بقيع، انداختن عريضه يا پول داخل ضريح يا قبرستان بقيع، نماز خواندن در داخل يا كنار بقيع و قبرستان ابوطالب، دخيل بستن به نرده هاى بقيع، برداشتن خاك از بقيع يا ساير اماكن متبركه مكه و مدينه. نماز خواندن پشت قبرستان بقيع، تجمع و ايستادن پشت بقيع و جاهاى ديگر هنگام اذان و نماز، عدم رعايت حجاب خانم ها در خيابان ها و بازار و مغازه ها و امثال اين امور.
مسأله 19:كسى كه اول سال خمسى خود را نمى داند (1) ولى از حقوق و درآمد تدريجى خود كه يك سال از آن نگذشته است جمع مى كند و در همان سال هزينه سفر حج يا عمره يا غير اينها كند، خمس آن واجب نيست.
مسأله 20:پولى كه براى حج واجب واريز مى كنند، چنانچه از درآمد همان سال ثبت نام باشد خمس ندارد هرچند سال هاى بعد نوبتشان بشود، اما اگر پول واريز شده متعلق خمس بوده، مثل اين كه از سرمايه غير مخمّس شده برداشته اند، يا از پولى كه سال بر آن گذشته سپس واريز كرده اند بايد خمس آن را بدهند هرچند در همان سال ثبت نام بروند.
مسأله 21:پولى را كه براى حج مستحبى يا عمره مفرده واريز كرده و سال بعد نوبتشان مى شود بايد خمس آن را بدهند، چون مؤونه نشده است همچنين اگر حج واجب خود را به جا آورده و مى خواهد آن را احتياطاً اعاده كند و به همين قصد پول واريز كرده و سال بعد نوبتشان بشود به احتياط واجب خمس آن را بدهند.
مسأله 22:زن حائض مى تواند در حال عبور از مسجد محرم شود و نبايد در مسجد مكث كند و اين در صورتى است كه مسجد دو در داشته باشد كه از يكى وارد و از ديگرى خارج شود والا كنار مسجد محرم شود و صحيح است. و همچنين مى تواند در مدينه با نذر محرم شود.
مسأله 23:كسانى كه مى خواهند از مدينه با نذر محرم شوند صيغه نذر اين است كه بگويند: للهِِ عَلَيَّ أنْ اُحْرِمَ مِنْ الْمَدِينَةِ، يابه فارسى بگويند: «براى خدا بر من است كه ازمدينه محرم شوم و عمره مفرده بجا آورم».
مسأله 24:چنانچه اتفاقاً دَرِ مسجد شجره بسته بود يا زن در آنجا حائض شد و در مدينه با نذر محرم نشده بود، مى تواند مقدارى به طرف مدينه برگردد به طورى كه قبل از ميقات صدق كند و از آنجا با نذر محرم شود و در اين فرض صيغه نذر به اين صورت است كه بگويد: للهِِ عَلَيَّ أنْ اُحْرِمَ مِنْ هذا المَكان، يا به فارسى بگويند: «براى خدا بر من است كه از اين مكان محرم شوم و عمره مفرده بجا آورم. پس از خواندن صيغه نذر، احرام از همان جا واجب مى شود و بايد نيت كند و لباس احرام بپوشد و تلبيه را بگويد.
مسأله 25:زن اگر شوهرش همراه او است با اذن او نذر كند اما اگر نيست اذن لازم نيست چون همين كه اجازه سفر و اعمال را داده است اجازه امور مربوطه به آن را هم داده است.
مسأله 26:غسل احرام مستحب است ولى كفايت از وضو نمى كند و بايد براى نماز وضو هم بگيرند.
مسأله 27:لازم نيست نيت احرام را به زبان آورند ولى چنانچه بخواهندبه زبان بياورندكه مستحب هم هست، بعد از پوشيدن لباس احرام بگويند: عمره مفرده يا عمره تمتع بجا مى آورم قربةً الى الله: پس از آن تلبيه را بگويند.
مسأله 28:احتياط مستحب است كه زن ها فقط در حال نيت و تلبيه دو لباس احرام را كه دوخته نباشد بپوشند.
مسأله 29:تلبيه اين است كه بگويد: «لَبَّيْك ، اَللَّهُمَّ لَبَّيْك ، لَبَّيْكَ لا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْك» كه با يك مرتبه گفتن محرم مى شوند و صحيح است و احتياط مستحب است كه بعد از آن بگويند: «اِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لا شَريكَ لَكَ لَبَّيك».
مسأله 30:اگر صداى زن ها را مرد مى شنود مناسب است تلبيه را آهسته بگويند به طورى كه صدايشان را نامحرم نشنود و اگر صدايشان مهيج باشد احتياط در آهسته گفتن است.
مسأله 31:در شب با ماشين سر پوشيده رفتن اشكال ندارد، كفاره هم ندارد.
مسأله 32:كسى كه در مسجد تنعيم براى عمره محرم مى شود مى تواند در روز هم با ماشين سر پوشيده تا مسجد الحرام برود. (چون تنعيم از محله هاى شهر مكه است)
مسأله 33:پوشيدن دمپايى دوخته كه تمام روى پا را نپوشانده و هميان دوخته و فتق بند، بند ساعت، كمربند دوخته، حمل قمقمه و اشياء كوچك دوخته ديگر كه به آن لباس گفته نمى شود، در حال احرام براى مردها اشكال ندارد، كفاره هم ندارد.
مسأله 34:ارتكاب محرمات احرام در صورتى موجب كفاره مى شود كه از روى علم به مسأله و عمد باشد اما چنانچه از روى جهل يا سهو و نسيان و غفلت باشد كفاره واجب نيست.
مسأله 35:قطع طواف واجب و سعى بنابر اقوى جايز است ولى كراهت دارد و چنانچه قطع كردند و از نو انجام دادند مجزى و صحيح است هرچند موالات عرفيه به هم نخورد و فرقى نيست كه دور دوم را رها كند يا غير آن را.
مسأله 36:چنانچه در اثناى يكى از شوط هاى طواف واجب يا سعى، آن شوط را رها كنند و قبل از اين كه موالات به هم بخورد، از نو شوط كامل ديگرى انجام دهند و بقيه شوط ها را كامل كنند، طواف و سعى صحيح است.
مسأله 37:در مواقعى كه جمعيت زياد است و براى اكثر حجاج طواف در حد (بين بيت و مقام) مستلزم عسر و حرج است و ضرورت اقتضا مى كند و صبر كردن هم مستلزم زحمت و ناراحتى باشد، طواف در خارج حد با رعايت الأقرب فالأقرب صحيح است.
مسأله 38:كسى كه از قرائت صحيح يا از برخى اعمال اختيارى معذور است، مى تواند تبرّعاً حج يا عمره مستحبى براى غير، حتى به نيابت از ائمه اطهار (عليهم السلام) انجام دهد.
بلكه اگر براى حج يا عمره مستحبى اجير شود و اجير كننده بداند كه او معذور است مانعى ندارد و نيابتش صحيح است.
مسأله 39:هر كس مى تواند در هر ماه قمرى، فقط يك عمره براى خودش انجام دهد ولى مى تواند به نيابت از افراد مختلف، عمره هاى متعدد انجام دهد.
مسأله 40:رطوبت هايى كه گاهى در مسجد الحرام يا مسجد النبى مشاهده مى شود محكوم به طهارت است و جاى احتياط كردن نيست.
دو روايت از امام صادق (عليه السلام):
1 ـ حج و عمره دو بازار از بازارهاى آخرتند...
2 ـ كسى كه حج واجبش را انجام دهد زنجير آتش را از گردن خود گشوده است...(2)

والحمد لله رب العالمين وصلى الله على محمد و آله الطاهرين

--------------------------------------------------------------------------------